ਵਰਡ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ

WORD

ਜੂਲੀ, ਐਕਸਯੂ.ਐੱਨ.ਐੱਮ.ਐਕਸ.


ਕਾਪੀਰਾਈਟ, 1909, ਐਚ ਡਬਲਿਊ ਪੀਰਿਵਲ ਦੁਆਰਾ

ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ

ਕੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਮਨ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀ ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ?

ਕੁਝ ਜਾਨਵਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕਮਾਲ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਸਮਝ ਗਏ ਹੋਣ. ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਮਨ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਮਨ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੈਂ-ਮੈਂ-ਮੈਂ ਸੋਚਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਜਾਨਵਰਾਂ ਕੋਲ ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਜਾਂ ਵਿਵਹਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੁਝਾਏਗਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਇਹ ਹੈ. ਮਨ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਸੋਚ ਕੇਵਲ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ ਸੰਭਵ ਹੈ. ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਸਿਧਾਂਤ ਵਜੋਂ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਮਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.

ਮਨੁੱਖ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ, ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਮਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਕ ਜਾਨਵਰ ਜਿਸ ਭਾਵ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ. ਹਰ ਜਾਨਵਰ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਆਪਣੀ ਸੁਭਾਅ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਹੈ. ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂ ਸੁਭਾਅ ਅਨੁਸਾਰ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਧਾਰਣ ਮਨੁੱਖੀ ਬਿਰਤੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਜਾਂ ਵਪਾਰਕ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਅਤੇ ਰੱਬ ਵਰਗੇ actੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਉਸਦੀ ਕਰਨੀ ਦੀ ਇਹ ਚੋਣ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਹੈ, ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਮਨ ਹੈ ਜਾਂ ਮਨ ਹੈ. ਜੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਮਨ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਇਸਦੀ ਕਿਰਿਆ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੁਝ ਵਿਕਲਪ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ. ਪਰੰਤੂ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਹੜਾ ਪ੍ਰੈਟੀ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਸਭ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਜੱਦੀ ਅਵਸਥਾ ਜਾਂ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਸ ਵਿਚ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਮਨੁੱਖ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਮਾਨਸਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਛਾ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਗੁਣ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ. ਇੱਛਾ ਮਨ ਦੀ ਵਾਹਨ ਹੈ. ਇੱਛਾ ਉਹ ਮਾਮਲਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਇੱਛਾ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਮਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰੇਗਾ ਜਦੋਂ ਮਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨਾਂ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ ਜਾਨਵਰ ਆਦਮੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਇਹ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ. ਜਾਨਵਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮਨ ਦੀ ਸੋਚ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਦੇ ਉਦਾਹਰਣ ਵਿਚ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਆਰਡਰ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੂਜੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ. ਹਰ ਚੀਜ ਜੋ ਇਹ ਕਰਦੀ ਹੈ ਉਸੇ ਤਰਾਂ ਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ. ਮਨ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣੀ, ਤੁਲਨਾ ਕਰਨਾ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਾ ਹੈ. ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਾਨਵਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ, ਦਲੀਲ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨ ਦੀ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਲਈ ਕਾਰਜਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਜਾਂ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਜਾਨਵਰ ਚਾਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਦੁਆਰਾ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਸੋਚ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ.

ਕੀ ਘਰੇਲੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੁਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ. ਹਰ ਇਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਕਿੰਨੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਦਿਆਲਤਾ ਨਾਲ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੰਗਤ ਦੁਆਰਾ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਦੇ ਜੰਗਲੀ ਅਤੇ ਜੱਦੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਜਨਨ ਅਤੇ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਆਦਮੀ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਾਨਵਰ ਹੁਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਤੇ ਜਵਾਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਭਾਲਣ ਦਾ ਅਵਸਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ . ਫਿਰ ਆਦਮੀ ਜਾਨਵਰ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੇ. ਮਨੁੱਖ ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਘੋੜੇ, ਗਾਂ, ਭੇਡ, ਬੱਕਰੀ, ਕੁੱਤਾ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਰਗੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਉਹ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜੀਵਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਕੁਝ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜੀਵਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਨਵਰ, ਅਤੇ ਆਦਮੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਦੁਆਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਨਿਰੰਤਰ ਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਨਾਲ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਦੂਰ ਦੀ ਅਵਧੀ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਸਿਧਾਂਤ. ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਮਨ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਡਿ dutyਟੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਿਹਤਰ .ੰਗ ਨਾਲ ਨਿਭਾਏਗਾ ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਡਿ circumstancesਟੀ ਨੂੰ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਗੜਬੜ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਏ. ਮਨੁੱਖ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ ਜੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣੇ ਦੱਸੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦਿਆਲੂਤਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵਰਤਾਓ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਖਾਸ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਏਗਾ; ਉਹ ਫਿਰ ਉਸਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ aੰਗ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਸੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਉਣ ਵੇਲੇ, ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਪਿਆਰ ਮੂਰਖਤਾ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਪਰ ਉਹ ਪਿਆਰ ਜਿਹੜਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੂਹ ਲਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਇਸ .ੰਗ ਨਾਲ ਦੇਣਗੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦਾ ਆਦਮੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸੋਚਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਜਾਨਵਰਾਂ ਕੋਲ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਫੈਕਲਟੀ ਹੋਣ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿਚ ਬੁੱਧੀ ਹੈ. ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਜੇ ਜਾਨਵਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵਧੇਰੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਫੈਕਲਟੀ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.

ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਮੇਲ ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੋਲੇ ਵਿਚੋਂ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਾਹਰ ਲਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਨਾ ਤਾਂ ਜਾਨਵਰ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ. ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਜਾਂ byਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਮਕਸਦ ਲਈ ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਬਿੱਲੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਮੂਰਖਤਾ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਸਤੂ ਉੱਤੇ ਡੋਲਦਾ ਹੈ. ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀਗਤਤਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਨਤਮ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਫੈਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੇ ਹਾਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਤਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਅਤੇ ਖੁਆਉਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਜਿਗਰਾਂ ਦੇ ਸੇਵਾਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ. ਇਕ ਕੇਸ ਵਿਚ ਉਹ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਸਨ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਖ਼ਾਸ ਗੱਡੀ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਨੂੰ ਥੱਕੇ ਬਿਨਾਂ ਤਾਜ਼ੀ ਹਵਾ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਆਈ ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਉਪਰ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਉਪਾਸਕ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਖਦਾਈ ਘਟਨਾ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਸੁਹਾਵਣਾ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਉਪਰ ਇਕ ਯਾਦਗਾਰ ਰੱਖੀ ਗਈ. ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ. ਪਰ ਜਾਨਵਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਸ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱ .ਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕ ਗੋਲੇ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਗੋਲੇ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਲਈ ਅਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਇਹ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਧਾਰਨ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਕੁਦਰਤੀ, ਲਾਭਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਹੀ actੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿਚ ਅਸਮਰਥ ਹੈ. ਅਜਿਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਅਵਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਹੱਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁਆ ਦੇਵੇਗੀ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਦਾਅਵਾ ਕਰੇਗੀ. ਅਹੁਦੇ ਦਾ ਵਿਅਰਥ ਮੌਕਾ, ਪੈਸੇ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ, ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਨੌਕਰ ਬਣਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਿਘਾਰ, ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਛੱਡਣ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਨੂੰ ਦੁੱਖ, ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਅਦਾਇਗੀ ਵਿੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਪਤਨ. ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਅਜਿਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਿਸੇ ਸੰਭਾਵੀ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਦਾਸ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਉਜਾੜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ.

ਕੁਝ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕੁਝ ਖਾਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇੱਕ ਬਿੱਲੀ ਜਾਂ ਇੱਕ ਬੁੱ oldੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਾਂ ਮਨ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਮਨ ਚੇਤੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਚੁੰਬਕਤਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਬਿੱਲੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਛੂੰਹਦਾ ਹੈ. ਜਾਨਵਰ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਘੁੰਮਦਾ ਜਾਂ ਛੂਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਗੁਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਸਬੂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ, ਇੱਕ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਕੁੱਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕਦਾ ਰਹੇਗਾ. ਇਹ ਉਹ ਇੱਕ ਦੋਹਰੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਖੁਰਕਣ ਲਈ, ਪਰ ਵਧੇਰੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਕੁਝ ਚੁੰਬਕੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਹ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਅਕਸਰ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਬਿੱਲੀ ਕੁਝ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੇਗੀ ਜੋ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਵੇਗਾ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਪੇਅਰ ਕਰੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਚੁੰਬਕਤਾ ਨੂੰ ਜਜ਼ਬ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਇਹ ਰਾਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਮੌਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ. ਕਿਉਂਕਿ ਜਾਨਵਰ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਚੁੰਬਕਤਾ ਨੂੰ ਜਜ਼ਬ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਦਮੀ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਜਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਬੇਰਹਿਮੀ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਬਲਕਿ ਉਸਨੂੰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਨਿਰਣੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਆਲਤਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਓ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਨਾਂ ਲਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਜੀਵ; ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਕਸਰਤ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਪਯੋਗੀ ਅਤੇ ਕਰਤੱਵਪੂਰਣ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰੇਗੀ, ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਆਲਸੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੂਰਖ ਅਤੇ ਬੇਤੁਕੀਆਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਾ ਭੋਗ.

HW ਪਰਸੀਵਾਲ